Uziemienie na zero

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie stawia się go w kierunku transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może być inną formę. Najpraktyczniejsze i nieco skomplikowane modele zakładają się z zacisku uziemiającego również z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w plan ochron stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy kiedy uziemienie stało w trafny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są brane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W rezultatu napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstawania może istnieć jeszcze mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub dawanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W sukcesie naturalnego i nagłego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym problemem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie odpowiedzialny w roli iskry. Brak opiece nad rozładowaniem iskrowym może wywoływać zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co oznacza eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.