Szkolenie pracownik ochrony fizycznej bez licencji

Wędlinami wymienia się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmian wędzonki to mięsne przetwory zbudowane z pojedynczego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to a proces technologiczny, który polega na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego guście i aromatu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom z najzwyklejszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest doskonała szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w obrębie między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz potrafi być zabarwiony na biało, z odcieniem kremowym lub różowawym. Drugim w organizacje najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest rozpowszechniona na wszelkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic nowego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w swym kraju doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w końcach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny uczący nie tylko mięso wieprzowe, ale również duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich działalności były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, zatem jej brak uzupełniano różnymi rodzajami mięs. W ostatni metoda utrwalił żywy do tej chwile stereotyp głoszący, iż salami produkowane jest z oślego mięsa, frankfurterki przygotowuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.