Biopsja jader ryzyko

sage symfonia start mała księgowość

Biopsja jąder to doświadczenie robione w celu diagnostycznym (upewnieniu się co do spraw niepłodności mężczyzny) lub terapeutycznym (pobraniu plemników do zapłodnienia sztucznego – in vitro). Zabieg w sam sobie jest bezpieczny dla pacjenta, a ryzyko powikłań jest raczej niewielkie.
Badanie przygotowuje się w punkcie, jak wcześniej dwa razy potwierdzono brak plemników w spermie mężczyzny (tzw. azoospermia). Przed zabiegiem wskazane jest wykonanie podstawowych badań krwi oraz konsultacja z specjalistą anestezjologiem. Sama biopsja trwa krótko – do pół godziny. Stanowi obecne jednak badanie dość duże, dlatego uprawia się ją w znieczuleniu miejscowym, a nieraz nawet ogólnym. Po ustąpieniu znieczulenia ból jednak nieco powraca. Czasem pacjentom podawana jest dodatkowo hospitalizacja, zlecana w planu profilaktycznym (kontroli jego wyglądu zdrowia i dawkowania leków przeciwbólowych).
Dzieli się kilka sposobów biopsji jąder. PESA liczy na poborze nasienia z kanalików najądrza przy pomocy igły. Podczas MESY nadcina się przewód najądrza w końca poboru płynu, który zawiera plemniki. TESE to brak pobrania wycinka z znaczenia w planie wzięcia spośród niego plemników. Natomiast TESA polega na nakłuciu przez skórę jądra w celu uzyskania spośród niego rozmazu. Ten z kolei dzielony jest na dwie strony – jedna przeznaczona jest do badania, oraz z kolejnej wytwarza się plemniki.
Istnieje kilka przeciwwskazań do robienia u człowieka biopsji jąder. W spraw, gdy w ejakulacie znajdują się nawet śladowe ilości plemników jej zrealizowanie nie jest przydatne. Nawet bowiem niewielkie ilości męskich komórek rozrodczych dają nadzieję na pokrycie (dzięki metodzie ICSI). Przeciwwskazanie istnieje również bycie mężczyzny tzw. wytrysku wstecznego. Wówczas daje się plemniki wynikające z moczu. Próbek nie wiąże się i wtedy, jeśli nie jest możliwości zamrożenia plemników, a potem zastosowania ich w ICSI.